در قافله ای که همه به یک سمت وهدف والا در حرکتند، یک نفر بقیه را راهنمایی میکند واگر کسی گم شود، دست اورا می گیرد وبر می گرداند:اگر کسی پایش مجروح شود پای اورا می بندد وکمک معنوی ومادی به همه میرسانداین در اصطلاح اسلامی اسمش امام-امام هدایت -است.

                                                                                                                1381/1/9

*اعتقاد در منطق اسلام باید منشأ عمل باشد
اعتقاد در منطق اسلام باید منشأ عمل باشد، چون ما در محدوده‌ی اعتقادات اساسی اسلام، اعتقادی که به عمل ارتباط نداشته باشد نداریم و توحید، اعتقاد به وجود و وحدانیت خدا، منشأ مجموعه‌ای از قالب‌های زندگی است و آخرت هم همین‌طور است. زندگی برای کسی که اعتقاد دارد مرگ آخرین مرحله‌ی حیات اوست با هدف و با کیفیت و روحیه خاصی است و برای کسی که معتقد است مرگ پایان بخشی از زندگی است با هدف و جهت و روحیه دیگری است…

شما در اصول عقاید اسلامی، عقیده‌ای که منقطع باشد از زندگی و از عمل اصلًا ندارید و اعتقاد به آخرت و اعتقاد به قیامت و اعتقاد به محاسبه و پرس و جو و اعتقاد به جزا برای هر عمل و یقین به این‌ها، تأثیرات زیادی در زندگی دارند و زندگی را شکل خواهند داد. لهذا، همان‌طور که در قرآن هست: یکی از اولین کارهای ادیان این است که عقیده را در ذهن مردم قرار بدهند و به مردم تفهیم کنند که زندگی شما با مرگ پایان نمی‌پذیرد، بلکه بعد از مرگ هم، زندگی و حساب و جزا است، و به انسان‌ها بفهمانند که این‌جا صحنه‌ی عمل است و آنجا برداشت از عمل.

(01/ 08/ 1370) بیانات در جلسه نهم تفسیر سوره بقره